Hello Friends. Welcome to our Blog. In this Post We Bring For you Best Collection of Punjabi Shayri, Sad Poetry in Punjabi. Give It A Look.





Kya Khazany Meri Jaan Hijar Ki Shab Yaad Ay
Tera Chehra Teri Aankhein Tery Lab Yaad Ay

Ab Tou Ankho Me Faqt Dhool He Yaado Ki
Hum Usy Yaad Bhi Ay Hen Tou Kab Yaad Ay


Sheesha Mera Wajood He Pathar Talaash Kr
Mery Galy K Wasty Khanjar Talaash Kr

Qatry Se Meri Pyaas Na Bujh Saky Gi Ab
Mery Liye Koi Samundar Talaash kr


Ab K Socha He Tumsy Kuch Na Kaha Jy
Hijar Agr Zehr He Tou Chup Chaap Hi Piya Jy

Jis Taraha Bipharti He Lehray Kinaro Se Milny Ko
Ku Na Wasal K Tufaan Me Yu Baha Jyy


Tery Galy Me Jo Banho Ko Daal Rakhty Hen
Tujhy Manay Ka Kesa Kamal Rakhty Hen

Tujhy Khabar He Tujhy Sochny Ki Khatir Hum
Boht Se Kaam Muqadar Pe Taal Rakhty Hen


Tumhi Ko Khaas Rakha He Tumhi Makhsoos Thehray Ho
Jagah Ab Bhi Wahi Pehli, Anayat Pehly Jesi He

Suno Kya Khoof He Tumko Agr Tum Lotna Chaho
Tumhary Wasty Ab Bhi Raayat Pehly Jesi He


Rabtay Baly Na Ho Chahtay Tou Rehti Hen
Dard K Tawast Se Nisbatein Tou Rehti He

Chor Jany Walo Ko Rok Tou Nhai Sakty
Mudaton Magr Unki Aadatein Tou Rehti Hen


Hansata Tha Mujh Ko Tou Phr Wo Rula Bhi Deta Tha
Kr K Mujh Se Wo Wady Aksar Bhula Bhi Deta Tha

Bewafa Tha Wo Magr Dil Ko Acha Lagta Tha
Kabi Kabar Baatein Muhabbat Ki Suna Bhi Tou Deta Tha


Kargahy Ishq Mein Wo Fard Kamil Ho Gya
Jis Ko Tumny Dekh Kr Dil Keh Dia Dil Ho Gya

Ishq Kehty Hen Jisy Wo Tou Aday Husn He
Aap Hi Jalwa Dikhaya Ap Mayl Ho Gya


Zra Dekhna Darwazy Par KOi Kuch Deny Aya He
Zakhm Ho Tou Rakh Lena Ishq Ho Tou Rafa Dfa Krna

Ay Mujh Se Door Meri Be Basi Ko Smjha Kr
Koi Nahi Jo Teri Khair Ki Khabar De De

Aankhein Jo Uthay Tou Muhabbat Ka Guman Ho
Nazro Ko Jukay Tou Shikayat Si Lagi He

Mujhy Milna He Tumsy Is Jahan Mein
Jahan Mil Kr Bicharny Ka Rawaj Na Ho

Wo Kehkasha Wo Rah Guzr Dekhny Tou Chlo
John Ak Umar Ho Gy Ghr Dekhny Tou Chlo


Ay Mery Dost Zra Dekh Me Hara Tou Nahi
Mera Sar Bhi Tou Para He Dastaar K Sath

Hisaaby Sodo Zyan Humsy Kya Aur Ab Kya
K Hum Wo Hen Jo Tumhy Bhi Ganway Bethy Hen

Marty Nahi Huron Pe Teri Tarha Se Waaiz
Hum Jis Pe Hen Aashiq Wo Pari Zaad Gazab He

Khubsurat Dilo Ki Ak Khamosh Saada Hoti He
Ab Tumhy Kya Btay Muhabbat Kya Hoti He

Pary Rahy Tou Qalandar Uthy Tou Fitna Hen
Humy Jgayah Tou Neenday Haram Kr De Ge

Shehr Talab Kry Agr Tum Se Ilaaj Tergi
Sahiby Ikhtyaar Ho Aag Lga Dia Kro

Duniya Hum Ehly Ishq Par Ku Phenkti He Jaal
Humny Tery Faraib Me Aana Tou He Nahi

Kehny Lagi Peechay Hato Me Mubtalay Marz Hu
Me Huns Para Aagy Barha Isky Galy Se Lg Gya

Ye Shkhas Jo Tujhy Aadha Dikhai Deta He
Is Aadhay Shakhas Ko Apna Bna K Dekh Kabi

تینوں قدر غریب دی تاں ہوسی جداں بخت دا پچھلا پاہر آسی ۔
میرے مرن دا تینوں علم ناں ہوسی میری میت تے سارا شہر آسی۔
پئے مل ویسی میری الفت دا جداں وقت دا تیتھے کاہر آسی۔
سر رکھ کے میری قبر تے روسیں ناں ،،،مکرم'' قبر چو باہر آسی۔



تیری بے نیازی دے کم ہن خدایاء  جے ڈیویں تاں پتھراں اچ غذا ڈے چھوڑیندایں
جے بچڑے تاں یوسف جیاں شہنشاہ نوں بھیراواں  دے ہتھوں سزا ڈے چھوڑیندایں

ناں روزے ناں لمبیاں نمازاں تے خوش ہیں تیری ذات نوں صاف نیتاں دی تھوڑ اے
کرم چا کریں تاں گنہگار حر نوں توں پاکاں دے گھر اچ پناہ ڈے چھوڑیندایں



ہک بھرا دی فرمائش تے درد صاحب دا بند

میتھے کائی ناہی تھوڑ وراثت دی تیرا نکھڑن ساہ پیا پیندائے ,,
پیا  مکدائے  سفر  حیاتی  دا  ہر  لحظہ  موت  دسیندائے ,,

تیرے مِلنڑ دی سِک اچ ”درؔد؎“ دا چن جداں زخمی دِل گھبریندائے ,,
ہک محض جناب دی زیارت کیتے تیرا سارا شہر پنیندائے ,, ۔



جی محترم علی اصغر صاحب 


بندا بندے نوں روزی نئیں دیندا ، اللہ پاک دی ذات رزاق اے

بھیڑے ھوندے بول تکبر دے، وڈی چیز ھوندی اخلاق اے

اے ٹھیک اے بخت دی چڑتل وچ، اج ملک تیرا محتاج اے

پرمہنگا پوسی آ درد دا چن میری غربت نال مذاق اے



اے معاز اس سجن دا خط نہ سمجھی اے فوتکی دی اطلاع ای 
متاں سمجھے قاصد کوڑ مریندئے اللہ پاک دی زات گواہ ای 

تے جھب اپڑ جنازا لیٹ نہ ہوئے دل جیڈا ای لاپروا ای
جو اگلے پاھہر دا دنیا توں گیا دانش جھوک لدا ای



عامر اشفاق صاحب 

اس مکھ توں جدن نقاب ھٹایا سنڑیں انگلیاں ھونٹ ٹوکی گئے
جہناں پیک توں ودھ کدی پیتی ناھی ھکے ساہ اچ بوتل پی گئے

حد مک گئی یار نفاست دی جھٹ دانش ھوش کھڑی گئے
اوہ ٹریا پھل دیاں پتیاں تے اوہدے مڑ وی پیر چھلی گئے.



محترمہ عائشہ نور صاحبہ


تیری خیر نکلدی اے ھونٹاں چوں ھر قدم چونڑ توں پہلے۔۔۔۔
دے لیناں تیرا سر صدقہ انگ انگ وچ پونڑ توں پہلے۔۔۔۔

مٹی چا کے دانش میں تاں چُم لیناں تیری گلی اچ بھونڑ توں پہلے۔۔۔۔
.تیرا  101 واری ناں لیناں میں تاں رات دے سونڑ توں پہلے.۔۔ ۔۔



*حافظ وقاص صاحب*

توں تاں ادب اخلاق دا پیکر ہیں چلو میری گستاخ زبان سہی۔۔۔ 
میں ""قاسم""فقط شرابی سہی توں دانش مند انسان سہی۔۔۔۔

پر ایڈی کاوڑ نال نہ ہتھ چھوڑوا  __ تیتھے ٹھیک اے بخت دی چھاں سہی۔۔۔
میں وی جبراً پیار دا عادی نہئ __ دل نہوں مندا تاں نہ سہی۔۔۔۔۔



ٹیکاں بھج گئیاں دانش   ‏سنگت دیاں نسے رھۓ آباد تاں کے ھویاے.
سکھ چین سکون حیاتی دے ھو گۓ برباد تاں کے ھویاے.

کسے بشر ڈولاندی زندگی دی سنڑی نئیں فریاد تاں کے ھویاے.
بندے بخت اچ رب نوں بھل ویندن اساں رھۓ نئیں یاد تاں کے ھویاے




سجنڑاں نوں ھرھک اوکھ دے وچ اساں یار دلاسے دتے 
ساڈی نائی اوقات جے تولے دی گھروں چا کے ماسے دتے 

اساں دانش جہڑیاں لگدیاں نوں رو رو کے ھاسے دتے 
ڈھلی دیگر ساڈیاں ھتھاں اچ انہاں خالی کاسے دتے



تَائیں مُنہ پریشان ہے ہُونٹاں دا او  ھاسہ ای  ویِچ کے کھا گئ
میرےخلق خلوص دےگاہنڑیاں داماسہ مَاسہ ای وِیچ کھا گئے

کائی  واہ نئیں  دانش نکلنڑ دی  ہر پاسہ ای  ویچ کے کھا گئے
چلو پِنیاں ویچ کے  کھا ویندےمیرا کاسہ ای ویچ کے کھا گئے



پنجابی ادب دا بہت بڑا نام شاعر  شاہ محمد دانش مرحوم دا ہک بند توجہ

چلـو شـکر اے  سجـن تـــے دشمـن دی  ویلــے نال تاں ونڈ ہىـو گئی اے
لتھــے مگرو مہنڑے خلقت دے ہىـولی فکر دی پنڈ ہىـو گئی اے

تـوئیـں سجنڑ نـوں لونڑ شریکا دا جـداں 👈دانش👉کھنڈ ہىـو گئی اے
میـں وی ایہہ سمجھیساں تں سٹیاں کہـڑی کعبــے نـو کنڈ ہىـو گئی اے



ھیئ  اجڑی  شکل  تے تن تنہا ھیں رھے آخر پھردے سنگ نیں
تینوں  لالچ  کر  برباد  ڈتاے  میڈے  درداں چھوڑے  رنگ نیں 
تے ھنڑ عقل دلیلاں کولوں رکھ پیتی ھوئ اکرام وی بھنگ نیں 
ساری زندگی نفرت رادھی ھیئ پھل خلق خلوص دے منگ نیں




ہووے نیت جے سنگت مکاونڑ تےبندےڈھیر سبب لبھ لیندن
ایویں جانڑ کے نیت دے سیدھیاں نوں تنگ کرنڑ دے ڈھب لبھ لیندن

ڈھل ❤️فیـــــــــــــــــــــــض ❤️ نہیں لیندے بدلنڑ وچ گھر اگلا جھب لبھ لیندن
پہلے پیار دے مذہب دا بت بھنڑ کے نویں غرض دا رب لبھ لیندن



بڑی مدتاں بعد او وت    ملیا اوندے  ملن دا   ڈھنگ تبدیل ھا.
پریشان حیران تے گم    سم ھا نالے مکھ دا    رنگ تبدیل ھا.

اوندے بول مٹھے انداز چنگے نالے ہک ہک انگ تبدیل ھا.
ڈٹھا شاکر تھی پریشان     گیا اوندے ہتھ وچ  ونگ تبدیل ھا"..‏‎ ‎‏




ھک دور آں اساں وی خاص ھاسے سانوں عام کیتوئی وت چھوڑ گئیوں 
ساڈے مل دی کئیں نوں بھل کائی ناہ بے دام کیتوئی وت چھوڑ گئیوں 

اساں عاقب حسن پرستاں نوں پہلے رام کیتوئی وت چھوڑ گئیوں 
دھنگی سانجھ بنڑا کے بے قدراں بدنام کیتوئی وت چھوڑ گئیوں




ہائے شروع توں کھوٹے نیتاں دے کیتی رکھئیم سئے جئے مانڑ ایں،۔
ساڈے اتنے غلط نصیب ہو گئے لائے جتنے ٹِل تے ترانڑ ایں،۔

ڈِھڈوں راضی ہائے معلوم ہوندا۔ابرار۔نوں سٹنڑ دے کانڑ ایں،۔
ترُٹی سنگت دی جہڑی آج تائیں دتی آ نہی ڈھول مُکانڑ ایں،۔




جیرے ھَسداں کِھیڈداں پِھٹ گئے ھَن سُکھ یار لَبھیناں وَتناں 
جیرے  سنگت  پَریت  دے  زخم لَبھے او زخم چِھلیناں وَتناں 

جیرے  اے  سمجھیندِن  کَملے  ھِن  میں  شِعر لِکھیناں وَتناں 
شاعری  کڈاں  اکرام  نوں  آندی  اے  بَس  وَینڑ  کریناں وَتناں



اساں گو گمنام آں جھگیاں وچ تیرا بہوں مشہور گراں سہی 
ساڈے سر تے کڑکدی دھپ غربت دی تیرے سر تے بخت دی چھاں سہی 

ساڈا رستم رب تو وکھرا کوئ نہوں تیرا تابعدار جہاں سہی 
سانگا پیریں ڈھہہ کے نہی گڈھنڑاں تیرا نہی دل تے ناں سہی



میرے نال خدا دی قُدرت دا
انمول خزانہ ٹردا اے...

میرے پیار دی بقل اچ مخلص
بنڑ کے پل پل میخانہ ٹردا اے...

توں من نہ من پرواہ کائی نئیں
اپنا بیگانہ ٹردا اے...

میں نبض ھاں #درد زمانے دی
میرے نال زمانہ ٹردا اے



کجھ غـربت اول جوانی وچ پامال ارمان چا کیتے
کجھ لیکھ "مسافر"غلط لکھی گئے کجھ لگدیاں زان چا کیت

کجھ پچھلے ساہ زندگانی دے اودر پریشان چا کیتے
کجھ اکھیں دے نـور خداؤں مُک گئے کجھ ھنج نقصان چا کیتے


اکھیں نال دسی دل ھسڑ پیا اے__ ھسڑاں دیاں روح افزائی کر
میتھوں ہجر دے چڑے ھوۓ بدل ہٹا__ اللہ واسطے ختم جدائی کر
.
دے مافیاں غربت غلطی کوئی نہیں_% کدی کاوڑ زھن تو لاہی کر
نہیں تاں اودراں چهٹ کے مار چھڑیسن__ ♡ابرار♡ دے نال رسائی ک



مینوں وکھرا جانڑ کے فخر نہ کر تیرے ٹھیک اے لگدے ڈھیر ہ
سنگی کوی نی سہی میں وارث دا تیرے سے ہمدرد چوکھیر ہن

پڑ لگن تاں چانڑ ہوں ویسن تیرے ذہن اچ درد ہنیر ہن
بھانویں نت پے دودھ تے گیہو پیون کتے کدنڑ مریندے شیر ہن



اساں جڈنڑ دے سجنڑ سِیانڑیں تھئے ھاں مُک گئے ھِن مانڑ بَھروسے
نادان  ھاسے  تاں  ٹھیک  ھاسے  کیوں  ھوش  اِچ   سجنڑ اَیوسے

دعوے   کر    اکرام    دانایاں    دے    سَچے    جَزبے    مار  سَٹوسے
قد  نال  روسیمے  ودھ  گئے  ھِن  چَنگے  ھَن  اُو  نِکے نِکے روسے



                 Thanks For Visiting and Stay Connected.

Post a Comment

Previous Post Next Post