Welcome All Friends. This Post is only For Punjabi Poetry Lovers. Give it A Look. We Hope you will Like it.




Tumhy Naraz Hony Ka Boht Shoq He Na
Lagta He Hum Tumhy Zinda Achy Nahi Lagty

Zabat Sabi Toot Chuky Hen Ab
Charchay Hen Aj Kal Bad Ikhlaqi K Apny

Mein Chahu Bhi Tou Wo Alfaaz Na Likh Saku
Jismy Byan Ho Jy K Kitni Muhabbat He Tum Se

Wo Bhi Manzil Talak Pohnch Jata
Usny Doonda Nahi Pata Mera

Aj Guzray Jo Tery Shehr Se Tou Boht Rona Aya
Kuch Bhi Tou Nahi Badla Waha Tery Siva

Dard Uthta He Dil Me Reh Reh Kr
Beth Jata Hu Mein Hay Dil Keh Kr

Zindagi Ye Chahti He K Me Khudkushi kr Lu
Mein Is Intizaar Mein Hu K Koi Hadsaa Ho Jay

Lehjay Me Ho Ikhlaas Tou Do Bool Boht He
Insaan Ko Rehti He Muhabbat Ki Zubaan Yad

Zra Sa Beth Abi Aur Baat Kr Mujh Se
Haseen Shakhs Mera Dil Nahi Bhara Tujh Se

Pareshan Raat Ho Jy Agr Me Dastaan Keh Du
Mein Chup Reh Kr Shaby Tareek Par Ehsaan Krta Hu

Samny Hota He Lekin Mujhy Rad Krta He
Baaz Auqaat Tou Aaina Bhi Had Krta He

Bus Ye Kehna Tha Mujhy Chor Kr Jany Walo
Dar Se Koonj Bicharti He Tou Mar Jati He

Wo Jo Chehry Pe Sab K Hunstay He
Tuhfay Me Unko Aaina Dijiye

Aaina Bhi Sab Ko Faraib De Raha He
Har Shakhs Ko Keh Raha He Tum Bemissal Ho

Sochtay Sochtay Hi Chl Bassay Gi Zindagani
Hmy Phr Der Se Yaad Ay Gi Apni Jawani

Humy Naseeb K Chakar Me Daal Kr Usny
Kisi K Bakht Sanwary Hen Apny Hatho Se

Chora Tou He Usy Magr Chora He Is Tarha
Deta Phiry Ga Mery Hawaly Tamaam Umar

Abhi Tum Tifly Maktab Ho Sanbhalo Apny Fun Ko
Ye Tooty Kachi Faslo Ka Bara Nuqsaan Krtay Hen

Chup Kr Duniya Se Sawady Dil Khamish Me Aa
Aa Yaha Tu Meri Tarsi Hoi Aaghosh Me Aa

Gardan He Khud Kashi K Bahany Talashti
Har Roz Mujh Se Kehti He K Pankha Udaas He

Mehfily Ishq Me Jama Rakha He Ameero Ne Qabza
Ghurbat Na Hoti Tou Dil Hmary Pas Bhi Kamal Ka Tha

Sitam Shuaar Nishany Talaash Krty Hen
Kro Gila Tou Bahany Talaash Krty Hen

Tery Bina Guzara Nahi Kisi Surat
Isy Ye Baat Batany Se Bat Bigri He

Ajab Apna Haal Hota He Jo Wasaly Yaar Hota He
Kabi Jaan Sadqy Hoti He Kabi Dil Nisaar Hota He

Waha Se Bigri He Zindagi Meri
Sath Tuny Jaha Se Chora Tha

Tu Tang Boht Tha Izhary Janoon Se
Le Aj Se Me Bhool Gya Teri Talab, Khush? 

Mein Tou Huns Huns Kr Sunata Raha Teri Bastein
Jo Smjhdaar Thy Wo Boly Bary Ben Kiye

Dastany Wafa Bus Itni Si He
Uski Khatir Usi Ko Chor Diya

Tumny Mangi Hi Nahi Sath Duay Mery
Baat Bigri Hoi Ameen Se Ban Sakti Thi

Uraty Urtay Uska Panchi Door Ufaq Me Doob Gya
Roty Roty Beth Gai Awaaz Ki Sodai Ki

Acha Krty Hen Wo Log Jo Izhaar Nahi Krty
Mar Tou Jaty He Lekin Kisi Ko Badnaam Nahi Krty

Namaish Krny Se Chahat Barh Nahi Jati
Muhabbat Wo Bhi Krty Hen Jo Izhaar Nahi Krty

Badan Se Rooh Jati He Tou Bichati He Safy Matam
Magr Kardar Mar Jay Tou Ku Matam Nahi Hota

Jo Kuch Ishary Hoty Hen Sab Dekhta Hu Me
Sari Sharart Apki Meri Nazra Mein He

Tumko Ye Fakhar Tou Hasil He K Tumko Chaha Gya
Hmary Pas Tou Ye Ehsaas Bhi Adhura He

Wo Jisy Ap Smjh Nahi Sakty
Us Se Aagy Ki Daastan Hu Mein




هووے  مالک  دی  گل  نوکراں  تو  کدی بحث تے ونڈ نہی هوندی.
کوہ   کهڈیاں  نال   لتاڑ   پیا   کهلی  محسن   چنڈ   نہی   هوندی.
تیرا  پیار  کهوائے تاں کها  لیئساں ویسے زہر اچ کهنڈ نہی هوندی.
آکهیں (گل) کائنات نوں کنڈ کرساں تیری ذات نوں کنڈ نہی هوندی


دل منگدائے صرف لُٹیونڑ تے اساں ھور بنایائی کُجھ نہی
دِتا ہس کے لگدیاں جو منگیائے "مشتاق" لُکایائی کُجھ نہی

گئے لگدے لگ نرواراں تے پلے جدنڑ بچایائی کُجھ نہی
ساری عمر ونجائی اے لگدیاں تے ہتھی وت وی آیائی کُجھ نہی


غلام اکبر گوندل 

میتھوں وکھریاں بہہ کے پیر نپا لئیں نئیں جڑدیاں پیار اچ ستھیں.
نہی جڑدی تہیں جئے مخلص نوں رس پونڑاں گلیں کتھیں.
یا بہتر نت دیاں جھیڑیاں توں مینوں زہر پیوا چا ہتھیں.
تیری چوک حیات توں چھٹ ویسی پچھے سجنڑ بنڑیندا وتیں.



تیری کدے گئی چن ماہی مِلنڑ دی سِک ، دسو کِدے گئی تڑپ جگر دی
تینوں کائی نہی ہوندی میتھوں وکھرا ، اکا چِنتا ہور بشر دی

وَسیں کدے نہی کیتی نافرمانی ، ہر حال اچ تیں دلبر دی
بُھل گئی ہئی ارشد ہتھ نپ کے ، سونہہ چائی ہوئی زندگی بھر دی



ھائموں وسدیاں پُچھدا لوکاں توں ہوندی عید تے کے تنہائی اے۔
ہُنڑ اپنے آپ اچ سمجھ گیاں جداں چھوڑ گیا چن ماہی اے۔

تے ھُنڑ پُچھدین بال شریکاں دے ہئ کئیں کئیں توڑ نبھائی اے۔
نہی رہ گیا تاج ہنڑ ٹُرن جوگا انج سجنڑاں ہار دیوائ اے۔


جهڑے ھتھاں نوں چمدياں تھکدا اى نهو اوهے هتھ جڑوا کے رس ونج
ميرى خوددارى دا قتل وى معاف اى ميتھوں پير نپا کے رس ونج

اجے تائيں وى فيض تے هولا تليائيں ميرے اوڈھر له کے رس ونج
ميرى کنڈ لاياں جے شير سدينا آ شير سدا کے رس ونج



تیری اکھیاں ویکھ کے ڈر لگدا سانوں پیار ضرور ھو ونجڑائیں؟
پچھے پیار دے ھر شے بھل ونجڑیں ساتے فرض حضور ھو ونجڑائیں؟

اج چاکے قسماں توڑ دیاں تساں کل مجبور ھو ونجڑائیں؟ میکنڑ صاحب
روندا چھوڑ کے ‏سانوں درداں وچ تساں ہس کے دور ھو ونجڑائیں؟



جهڑے ھتھاں نوں چمدياں تھکدا اى نهو اوهے هتھ جڑوا کے رس ونج
ميرى خوددارى دا قتل وى معاف اى ميتھوں پير نپا کے رس ونج

اجے تائيں وى فيض تے هولا تليائيں ميرے اوڈھر له کے رس ونج
ميرى کنڈ لاياں جے شير سدينا آ شير سدا کے رس ونج



رسے جگ تاں “درد”نوں فکر وی کائی نئیں میتھوں توں انسان نہ تھکیں
دتی رکھیں ٹیک ڈولاندے نوں لگھی نبھی نوں لازمی تکیں

میری غربت بخت دی آڑ نہ سمجھیں کریں حوصلہ کاوڑ ڈکیں
میں وی ٹرناں چار شریکاں وچ کج بھرم غریب دا رکھیں



رکھو میت جناب دی چوکھٹ تے دسو ہر کے توڑ آگئے ہائیں
متاں حشر دے دیہں وی نہ ٹکریں اسے ڈر تو توڑ آگئے ہائیں 

توں وی قاسم ہنڑ نِروار نہ کر چپ کر کے توڑ آگئے ہائیں
تیری قسم ہائی جیندیاں نئی ملنا اسی مر کے توڑ آگئے ہائیں




روٹھے بخت ;ابرار" خدائی رس گئی شاہاں ورگا حال نہ رہیا
سنگی ہک ہک ہو کے پھٹدے رہے ساڈا کہیں نوں خیال نہ رہیا.

بھلے وقت اچ چایاں قسماں تے پکا ہک بھائیوال نہ رہیا.
لکھ سنگتی ہا پر بھیڑ دے ویلے کوئی موڈھے نال نہ رہیا




جس بشر دی جَیں دے نال وی ہووے غرضاں توں پاک پریت اے
ازمائش دے ہر میدان دے وِچ اُوہدی لازمی ہوندی جیت اے

جہڑا ”درؔد؎“ عروج زوال دے وِچ سجنڑاں دے گاوے گیت اے
ساری زندگی کانڑ نماز وفا دی اُوہدے مگر چُھڑیوے نیت اے



گھلی مست ھوا،نالے ہجردی سردی،اتوں اوکھے رات دے پارے ہن.
اساں غم دے مارے،نالےحال فقیراں،اتوں ہسدے چن تے تارے ہن .

ہک محفل یاراں بیلیاں دی!دوجھا چھوڑے وطن پیارے ہن
اے فیصلےسب تقدیراں دے!اساں کداں کوئی یار وسارے ہن


         Thanks For Visiting and Stay Connected.

Post a Comment

Previous Post Next Post