Welcome Friends. This Post Contains Best Punjabi Love Poetry Collection. Give It A Look. Hope You Will Like.



Ay Wang Vi Tedi Mukhlas nii
Badnaam KrysiKQang Tedi

Me Wo Mehroomy Anaayat Hu k Jisny Tujh se 
Milna Chaha Tou Bicharny Ki Waba Phoot Pari

Kuch Nahi He Magar Meri Zindagi Me Tum Ho
Aarzu Justaju Meri Bandagi Tum Ho

Bhool Jao Tumhy Ye Sochu Kesy
Meri Har Nazar Meri Har Dua Me Tum Ho

Badal Bhi Daalu Me Khud Ko Lekin
Mery Har Khyaal Har Soch Me Tum Ho

Dil Gaya Usny Lia Hum Kya Kry
Jaany Wali Cheez Ka Gham Kya Kry

Hum Ny Mar Kr Hijr Me Pai Shifa
Aisy Acho Ko Wo Matam Kya Kry

Apny Hi Gham Se Nahi Milti Nijaat
Is Bina Par Fikary Aalam Kya Kry

Yaar Me Isliye Iqraar Nahi Kr Sakta
Me Isy Is Jesa Pyaar Nahi Kr Sakta

Sahy Ga Kesy Wo Gham Tarky Wafa Is Umar Me Wo
Bas Yahi Soch Kr Me Inkaar Nahi Kr Sakta

Ehtaraman Udaas Rehty Hen
Warna Hum Bhool Gy Hen Unko

La Kar Qareeb Koi Tawajah Na Di Gai
Me Door Ja Chuka Tou Pukara Gya Mujhy

Jitni Krni He BeRukhi Kr Lo
Kafan Jo Uthao Ge Chehray Se Tou Tarap Utho Gy

Teri Tamanah Tera Intizaar Aur Tanha Sa Me Ehsaan
Thak Kr Muskura Diya Jab Ro Nahi Paya

Ye Bhi Ho Sakta He Ye Safar Aalhri Ho Mera
Ye Bhi Mumkin He Tum Dekh Na Pao Humko

Apny Bas Me Kr Lety Ho 
Kitn Be Bas Kr Dety Ho

Badlay Hen Mizaaj Unky Kuch Dino Se
Wo Baat Tou Krty He Baatein Nahi Krty


Koi Assan Nahi Thi Teri Furqat
Me Haqeeqat Me Ro Para Jana

Dhoop Pary Is Par Tou Tum Badal Ban Jana
Ab Jo Milny Ay Tou Isko Ghar Thehrana

Tum Ko Door Se Dekhty Dekhty Guzri
Mar Jana Lekin Kisi Ghareeb K Kaam Na Aana

Tum Aj Saaqi Bany Ho Tou Sara Shehr Payasa He
Hamary Door Me Khali Koi Glaas Na Tha

Tumny Mujh Ko Manga Hi Nahi
Warna Kya Tera Koi Khuda Na Tha

Meri Shuhrat Nahi Rahi Achi
Aap Taaluq Par Ghor Kr Lijiye

Saary Rasty Me Khud Bna Lu Ga
Tumny Bas Mera Hath Pakar Kr Chalna He

Hmari Gali Me Ana Tou Zara Behak K Ana
Ku K Hosh Walo Ko Hum Nazro Se Pila Dety Hen

Surma Talab Huva He Khuda Khair Hi Kry
Ay Gi Shamat Kisi Begunah Ki

Ghamy Dora Me Ulji Hoi Jana
Tumsy Milny Ki Bhi Fursat Nahi

Dil Ki Duniya Tum Bin Suni Suni He
Kesy Kahu Tmhari Zarorat Nahi

Pyaar Ak Khubsurat Ehsaas He 
Jis Se Ho Jy Bas Wahi Khaas He

Chal Sath K Hasarty Dil Mehroom Se Niklay
Aashiq Ka Janaza He Zra Dhoom Se Niklay


اے ونگ وی تیڈی ، مخلص نئیں 
بدنام کریسی ، ونگ تیڈی

میکوں ملنڑ جو آسیں ، راتیں کوں
کئی لوک جگیسی ، ونگ تیڈی

میں چُمنڑے ، ھر ھِک انگ تیڈا
بانہیں چُمنڑ نہ ڈیسی ، وَنگ تیڈي

جے رات کوں تيڈى ونگ ڈیہہ پئی
وَت کون گولیسی ، وَنگ تیڈی



ِجہڑا اکھیں دا نُور گھٹائی ویندائے اُس پیار دا گاٹا لاہ چ
مجبور  اے  رَلک  کے آ  نئیں  سَگدا  لاچار  دا  گاٹا  لاہ چا,,

سؤڑا  پئے نئیں  انجمؔ؎  مرضیاں  کر بےکار دا گاٹا لاہ چا
 ہتھیں  نپ  تلوار   بے  تکیاں  دی  حبدار  دا  گاٹا  لاہ  چا۔۔



ٹِھل کچیا  گھڑیا رلے  پار  ونجائیں  مینوں  اج  وچکار  لڑائیں نئیں
جہڑا پرلی منڑ تے بیٹھائے قاسم میرا اس بعجوں کوئی سائیں نئیں

ہو   سگدائے  خضر   اجوڑ   کرے   گجرات دے  پتن  تے  لاہئیں نئیں
میری  سَوّرے  ملکھ  تے  جند  نکلے  مینوں  پیکا   کفن پوائیں نئی




ساڈا بت ملکیت جناب دی اے بھاویں بوسے دے یا پھٹ کر 
ساڈا بنڑ کے  نال رقیباں دے   کیوں آکھیے سر دی سٹ کر ،

من منت جے سرپر رولنا ہئ  سانوں رول دے شمس نہ گھٹ کر ،
تیرے لاریاں خون سکا چھڈیائے جہڑا کرنا ہئ  فٹا فٹ کر،




میری ہک ہک اکھ اچ بُک بُک خون ایئی تائیں ڈھول تلیندا وتناں
میرے خون تے لوک اعتراض کریسن تائیں ڈھول پُنڑیندا وتناں


کدی سوچیا ہئی میں کینداں ھو کے بے جرم مریندا وتناں
ڈنگ موت دے پورے #یـــــــاسین پئے ھوندِن میں خاک دا جیندا وتناں




میرے نال خدا دی قدرت دا 
انمول خزانہ ٹردا ھے

 میرے پیار دی بکل اچ مخلص بنڑ کے 
 پل پل میخانہ ٹردا ھے

توں من نا من پروا کوئی نہیں 
اپڑاں بیگانا ٹردا ھے

 میں نبض ھاں درد زمانے دی
میرے نال زمانا ٹردا ھے



بیمار دا سنگ نِرا ویـــــر ویاجھنڑ تن سُکھ پوشاک سوا لائے 
خوش مُلکھی کر بدنامی اپنڑی میرے مشورے ہیٹھ لکا لائے 

کوئی شک آہدائے کوئی پک آہدائے اِسے دُھوڑ اچ گل بُھتلا لائے 
جگ آکھسی کوڑآ #تـــــــاج دے سر توں چپ کر کے ہتھ کھسکا لائ



غمناک اکھیں دیاں نکراں چوں ھنجواں دے نیر وھائے نی
زورے نال پچھو دے پیر اگاں کیویں قدم گھسیٹ کے چائے نی

اللہ حافظ آھدے آں ڈھول مسافر کیویں ھولی ھولی ھونٹ ھلائے نی
اکھیں کدی وی اختر ویکھے ناہن جہڑے ٹردیاں سین ویکھائے نی



روٹھے بخت تاں* درد* خدائی رس گئی __ شاھاں ورگا حال نآہ  رھیا 
سنگی ھک ھک ھو کے پٹھدے رھئے __ ساڈا کہیں نوں خیال نآه رھیا 

بھلے وقت اچ چائیاں قسماں تے __ پکا ھک بھائیوال نآه رھیا
لکھ سنگتی ھا پر بھیڑ دے ویلے __  کوئی موڈے نال نآه رھیا



کجھ کر سگنائیں تاں ٹھہو ٹھہو کر پیائی سنگ تے ساتھ لَدیندا
ڈکا گھت لئے سئیت ڈولانڑی نوں میتھوں کوئی نِیہوں وقت
 دِھکیندا

اوہدی بے تکیائی دے ترکلے تے میرا ویندائی جگر وَلیندا
انہوں آکھ چا #قاضی مویاں نوں نہوں مُڑ مُڑ سجنڑ مَریندا



ایڈے ٹل نہ کر سرکار تیرا کائنات اچ سنڑیا ادھ نہی
جهٹ بخت دا آیا ای جر کے کھا میرا چن اوقات تو ودھ نہی

نبھے وقت نوں ویکهہ کے چپ بیٹھاں ڈھا صبر میرے دی کدھ نہی
*جہڑا شرم تو"صفدر" چپ کر جائے اوہدئے یار وکھیندے پدھ نہی*



کجھ تائب نبھ گئی  پانڑیں وچ کجھ جاہیں سنجڑیندیاں نبھ گئی
کجھ نبھ گئی جانڑ سنجانڑ دے وچ کجھ حال دسیندیاں نبھ گئی

کجھ نبھ گئی پنل دے خواباں وچ کجھ ریت چھڑیندیاں نبھ گئی
رت جہڑی ہار سنگھار دی ہاہ او خار  چھکیندیاں نبھ گئی


سنگتاں دے بازاراں وچ  حلالی لوگ جچدے ہین۔
سجنڑاں دے اشارے تے سدا لجپال نچدے ہین۔

بنڑیں اوکھ اچ سدا  اصغر اپنڑے خون بچدے ہین۔
لٹے اوے مال نئیں پچدے کمائے ہوئے مال پچدے ہین۔



ادے  عارضی  خلق  تے   وس   پئی   دلڑی   کیتی   حد  بے درد   جفا   دی  ۔ 
کر  درد   سجنڑ   دے   ختم   گئے   نئیں  رئیی  گنجائش  دوا   دی  ۔ 

نئیں  ڈھکدی  کئیں  نال   ونجاونڑ  کیتے  ہے  عادت  تھڈیوں  لا  دی  ۔ 
یسین   مرید   ہائیں  غازی   دے   تائیں  ہے  پہچان   وفا  دی  ۔



منی بیھٹے آں ھار بےوس ھو کے اساں ناہ سرکار دے وائے دے
ساڈے دل مجبور تے قبضے ھن تیری اکھ بدمعاش دے سائے دے
تینوں واقعی باھنڑ پئے نہیں دیندے ٹل رستم بخت پرائے دے
اساں کیریاں کانڑ نہ سد لے کر نت قاتل سجنڑ کرائے دے




کٹھ ویکھ کے سنگت دا مر گیا ایں کیتی کوئ نئیں ایہہ جنڑیائ توں
پڑ بھج نئیں سکدا جانڑوواں دا بدنسل دی غلط نگاہی توں

آیا ڈر نئیں قطن وجود دے وچ پچھ سکنائیں ڈار خدائ توں
سر چکنڑ تے سن مجبور نہ کر سر سٹیائے خوف الہی توں



گھلی  درد  زوال  دی  سخت  انھیری سروں  لہہ  بختاں  دے  کج  گئے۔۔۔
گل  پئے  گیا  رونڑ  زندگی  دا  بھل  ھسنڑ  وسنڑ  دے  چج  گئے۔۔۔

اساں  وسدیاں  نوں  لا  وارثی  دی  سائیں  لا  زندگی  تائیں  بج  گئے۔۔۔
جداں  آیا  موسم  کھیڈنڑ  دا  ساڈے  درد  کھڈاونڑے  بھج  گئے۔۔۔۔



ہک عمر رسیدہ شجر آ میں تے جنوں موسماں ڈھہنڑ ناں دتا
تے دھپ اودر دی ہر شاخ سکائی چا سر بخت لوکانڑ ناں دتا

میں وی پتیا وچ آ باد ہوندا تقدیر امکان نا دتا
تے کوئی بھل کے(عابد) پکھنو آ یا میرے لگدیاں باہنڑ نا دتا



تساں جدن دی دیس توں چت چا چائی اے وسوں کائی نہیں رہی وطناں تے
گیاں بنڑ محمول حیاتی دا ڈینہہ چڑنے لاہنڑیں راہاں تے

پھٹ ویکھ کے ولدیاں پکھیاں نوں نواں نت لگ ونجنڑاں ھاں تے
توڈے ہنڑ تاں آو متاں آپڑ پووہ راء سائیں دے چھیکڑی ساہاں تے


تیڈے سو سو سجن تےبہوں سنگتاں اساں فقط غریب جو ھاسے.

توں باترتیب تے سلجھیا ھویا اساں بےترتیب جو ھاسے.

کی کرناھا ساڈی محفل کوں  بے نام ادیب جوہاسے.

چنگاکیتائی سجنڑاں چھوڑ ڈتائ اساں  ڈھیرغریب جو ہاسے



جہڑے عاجز بھیڑ اچ دھوکھا دیون رکھے کدی نئیں او ہتھیار اے ۔
اوکھے وقت اچ موڈیاں نال کھلوندن میرے ہیریاں ورگے یار اے ۔
مینوں مانڑ ایں اپنیاں سنگتاں تے ہوندے سجنڑ تاں گل دا ہار اے ۔
سنگی جان وی منگن تاں حاضر اے میتھوں نئیں ہوندا انکار اے



تینوں نت سمجھینداں میرا کملا دل اودے وت وت قاصد گھل نئیں،،
ایڈا فخر نہ کر انہاں سجڑاں دا تیڈے وقت دی او اگلی گل نئیں،،
تینوں او جداں نفرت نال سٹیدن توں وی الر کے گھاٹے جھل نئیں،،
نیں انور مالی مار گھتیندے چاوے باغ جے امری پھل نئیں،،



جس گھر دا نمک نصیب ھو جاوے اُوہدی کرئیے نمک حلالی 
ھر جاہ تے مُلکھ مثالاں دیوے انج کرئیے چن لجپالی .

جیہڑا عزت کرے اُوہدی عزت کرئیے نہ کرئیے عزت پامالی .
دُکھ سُکھ اچ سجنا لگدیاں نوں بندے رکھدن راٹھ سنبھالی



                Thanks For Visiting. Hope You Will Like.

Post a Comment

Previous Post Next Post